Ile byśmy dali za tak długie świętowanie. Prawdopodobnie większość Greków nie dostała jeszcze nawet prezentów świątecznych, bo Grecy mają swojego św. Bazylego, który to 1 stycznia roznosi upominki. Na świątecznym stole w Grecji nie może zabraknąć bochenka chleba, ozdobionego na szczycie krzyżem, a także różnych słodkości, które symbolizują wszystko to, co oznacza długotrwałość. Co ciekawe choinki stosunkowo od niedawna zdobią greckie ulice i domy. Główną ozdobą jest za to statek przybrany lampkami. Biorąc jednak pod uwagę nasze narodowe potrawy bożonarodzeniowe to chyba dobrze, że u nas Święta trwają 3 dni, bo 12–dniowe obżarstwo mogłoby się naprawdę źle skończyć! Ale taki „płonący” statek, musicie przyznać, że wygląda jak z baśni… ;-)

Miłośnik języka francuskiego może być nieco rozczarowany po przyjeździe do Francji. Słysząc jak rozmawiają młodzi mieszkańcy może być w lekkim szoku i z poczuciem, że pomimo nauki niebardzo zna ten język. O co chodzi? Chodzi o to, że mowa słyszana na ulicy znacznie różni się od tego, czego uczymy się na zajęciach w szkole. I nie byłoby w tym nic odkrywczego, bowiem podobnie sprawa wygląda przy innych językach, jednakże w przypadku francuskiego to już swego rodzaju fenomen, ponieważ we współczesnej wersji zaszło już tak wiele zmian, że chwilami ciężko się „połapać”.

english13.wordpress.com

Można powiedzieć, iż język francuski wyróżnia się na tle innych języków. Co jest ciekawe – istnieje w nim szereg zjawisk językowych wykraczających poza tradycyjnie pojmowane poziomy języka. I tak na przykład język potoczny, standardowy i wyszukany nieustannie się przenikają i tak oto zmienia się cały język. Język francuski ulega wielu wpływom i cały czas podlega zmianom. Dzisiejszy język francuski znacznie różni się od tego sprzed paru lat. Zaszło wiele zmian, a najwięcej chyba za pośrednictwem młodzieży. Język francuskich nastolatków bywa niezrozumiały nie tylko dla obcokrajowców, ale także dla rodowitych Francuzów. Francuski język potoczny może nas zaskoczyć swoim niechlujstwem, na przykład brakiem wielu samogłosek, które powinny być, skrótami myślowymi i uproszczeniami gramatycznymi.

Co więcej język młodych szybko ewoluuje. Słowa, które były modne wśród młodzieży miesiąc temu, dzisiaj mogą być już „obciachem”. Poza tym każda dzielnica w mieście, ba, nawet czasami każda szkoła ma swoje charakterystyczne wyrażenia zrozumiałe tylko dla danej grupy. Młodzi ludzie lubią bawić się językiem, tworzyć zupełnie nowe wyrażenia i zwroty, często dają upust swojej wyobraźni. Młodzież nie chce aby dorośli wszystko rozumieli, dlatego używają oni swojego specjalnego kodu, szyfru (caractère cryptique de la langue). Tworzy to ich tożsamość i przyporządkowuje do danej grupy społecznej.

Omówmy teraz poszczególne „francuskie fenomeny językowe”:

Jednym z nich jest argot. Jest to dzisiaj zjawisko głównie leksykalne i polega na zastępowaniu słów. Obcokrajowcom znacznie utrudnia to życie i zrozumienie co mówią młodzi Francuzi. Język typu „argot” zawiera dużą dawką neologizmów i wulgaryzmów.
A oto część bardziej popularnych słów z języka „argot”:

• la nana – laska
  le mec – facet
  la caisse – bryka
  le boulot – robota
  fastoche – łatwizna
  piger – czaić
  chouette – fajny/a

Kolejne bardzo charakterystyczne zjawisko dla języka francuskiego to mówienie na odwrót, a nazywa się to verlan – od słowa „la verlan”. Odwracanie słów nie zawsze jest jednak regularne. Ciężko tu wyróżnić jakiekolwiek zasady rządzące tym zjawiskiem językowym.

Częsta tendencja w języku młodzieżowym to skracanie słów. A oto przykłady takich skrótów:

kino – pierwotnie „cinématographe” stało się najpierw „cinéma”, obecnie „ciné”
metro – „métropolitain” dało dzisiejsze „métro”
ranek – „matin” dzisiaj „mat”
śniadanie – „petit déjeuner” dziś « petit déj’ »
katastrofa – « la catastrophe » c’est la « cata »spokojny – calme = calmos
debilny – débile = débilos

Oprócz różnic między kodem języka pisanego i mówionego, język francuski, tak jak każdy język, posiada różne oblicza, zależnie od tego, przez kogo jest używany i w jakiej sytuacji. Nazywamy je rejestrami językowymi. Do nich dochodzą jeszcze archaizmy, zapożyczenia, a także regionalizmy i słowa żargonowe. Język francuski jest więc bardzo bogaty.

Klasycznie wyróżniamy 3 rejestry języka francuskiego: courant (codzienny), soutenu (wyszukany) oraz familier (potoczny).

W słowniku młodych Francuzów istnieją również zapożyczenia z języka angielskiego, takie jak: ”cool”, „look”, „hyper”, „fashy”.

Podsumowując zmieniający się język młodych Francuzów wzbudza wiele emocji i to raczej tych negatywnych. Oceniany jest jako bardzo negatywne zjawisko, według lingwistów to po prostu zaśmiecanie i niszczenie piękna jakim jest tradycyjny język francuski. Nie da się jednak zaprzeczyć jego istnieniu, a językoznawcy coraz częściej przyglądają się temu zjawisku, a dowodem na to mogą być artykuły w „Le français dans le monde”, znanym francuskim piśmie dla nauczycieli języka francuskiego.

danielolguin.com.ar

Na początek trochę danych: język hiszpański to jeden z najpopularniejszych języków z rodziny romańskich, używa go aż 400 milionów ludzi, zaś blisko 100 milionów posługuje się nim jako językiem obcym. Hiszpański to język urzędowy w Hiszpanii, Ameryce Południowej (oprócz Brazylii i Gujany), Ameryce Środkowej (oprócz Republiki Haiti), częściowo w USA, Afryce oraz na Filipinach. Występujące dialekty języka hiszpańskiego to: andalusian, murcian, navarrese, castilian, canary island spanish, american spanish.

Zacznijmy od przywitania. Hiszpanie do wszystkich mówią „Hola”. Nie ważne czy ktoś ma 20 czy 50 lat. Nie ma też tak popularnego zwracania się do innych „per Pan/i”. Hiszpanie to ludzie wyluzowani i nie mają sztywnych reguł, po imieniu są z panią z kiosku, z lekarzem w przychodni czy sprzedawcą w piekarni.

Przejdźmy zatem do hiszpańskiego słownictwa. Słowa są siłą, które pozwalają nam komunikować się z innymi i przedstawiać nasze poglądy. Poprzez słowa możemy wyrazić naszą twórczą moc. Jest w języku hiszpańskim parę takich słówek, bez których po prostu nie sposób sobie wyobrazić  prawdziwego Hiszpana, mamy tu na myśli takie słowa jak: vale, venga czy mañana. itd. Z reguły kojarzymy Hiszpanów z narodem, który nigdzie się nie śpieszy, często używane słówko mañana potwierdza tą opinię, bowiem oznacza jutro i używane jest jako potwierdzenie, że coś się zrobi później. Hiszpanie mówią szybko i czasami niewyraźnie, połykają końcówki i na początku może to znacznie utrudniać ich zrozumienie. A znajomość hiszpańskiego w Hiszpanii jest koniecznością, żeby się dogadać z mieszkańcami, bowiem znajomość języków obcych w tym kraju jest niewielka. Tak samo jak temperamentni potrafią być mieszkańcy tegoż kraju, taki sam jest ich język, żywiołowy, pełen ekspresji.

W hiszpańskim vocabulario pełno jest „mulletilas”, czyli tzw. wypełniaczy, które sprawiają, że nasza wypowiedź wygląda na bardziej potoczną i przede wszystkim bardziej swobodną. To takie przerywniki, bez znajomości których ciężko będzie nam zrozumieć zwykły, codzienny język mieszkańców Warto pamiętać, że przy tłumaczeniu takich „wypełniaczy” należy brać pod uwagę kontekst oraz ton wypowiedzi. Oto kilka z nich:

Vale – odpowiednik angielskiego „ok”. Hiszpanie jako jedyni w Europie oparli się masowemu używania znanego wszystkim angielskiego słówka ok. Nie poddali się modzie na przejmowanie angielskie słówka i prawdziwy Hiszpan zawsze powie „vale”, a nie ok;

Venga - Niech będzie, dobra. Hiszpanie często mówią „venga”  i trudno tego nie zauważyć. Słowo to ma wiele znaczeń i zależy od kontekstu zdania. Oznaczać może: ok, niech będzie, no dobra, no to, używany także przy kończeniu rozmowy telefonicznej.

Venga, hasta luego – No to do zobaczenia.
Venga lo que venga – Co będzie to będzie
No hay mal que por bien no venga – Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło;

Pues/entonces/así que… – no i właśnie/no  i tak to jest
Czasem pues entonces używa się w jednym zadniu obok siebie;

Vamos a ver – Spójrzmy, zobaczmy;

Como – coś jakby, coś jak;

Pues nada – no to nic;

La verdad es que – Prawdę mówiąc/tak w ogóle;

Lo que pasa…/Es que… – Chodzi o to że…/Tylko że…;

Do całkowitego zrozumienia wszystkich odcieni znaczeń należałoby spędzić trochę czasu w hiszpańsko-języcznym towarzystwie lub pooglądać hiszpańską telewizję.

Na koniec prezentujemy jeszcze kilka hiszpańskich przysłów:

A lo hecho, pecho – (Stań piersią, do tego, co zrobione) – wypij piwo, które nawarzyłeś

El amor es ciego -  Miłość jest ślepa

La mentira no tiene pies - (kłamstwo nie ma nóg) - kłamstwo ma krótkie nogi

Más vale pájaro en mano que ciento volando - lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu

No hay mal que por bien no venga - nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło

No hay rosa sin espinas – nie ma róży bez kolców

Una abeja no hace colmena – (jedna pszczoła nie czyni ula) - jedna jaskółka wiosny nie czyni

warwicksu.com

Nauka hiszpańskiego nie jest taka straszna. W porównaniu do innych języków, hiszpański wypada naprawdę dobrze, jako język nie sprawiający zbyt wielu trudności. Język ten sam w sobie jest niesamowicie przyjemny i pięknie brzmiący.

Hiszpański z gotowaniem, czyli moda na latynoskie rytmy!

W Europie liczba uczących się wzrosła w ostatnich latach prawie dwukrotnie i nadal rośnie, w Polsce natomiast jest to najbardziej dynamiczny wzrost ze wszystkich języków obcych. Według danych ESKK dzisiaj hiszpańskiego chce uczyć się około 6% kursantów. Powoduje to, iż język ten plasuje się na piątym miejscu jeśli chodzi o popularność, tuż za angielskim, niemieckim, francuskim i rosyjskim. Trend jaki daje się ostatnimi czasy zauważyć to również nowe, ciekawsze metody nauki hiszpańskiego. Polacy nie wybierają już tylko tradycyjne kursy odbywające się dwa razy w tygodniu. Coraz częściej uczymy się hiszpańskiego na kursach za granicą. Najtańsze kursy (i najczęściej wybierane przez Polaków) są w samej Hiszpanii, ale kuszą także lekcje hiszpańskiego w Meksyku, Boliwii czy Argentynie. Zajęcia najczęściej mają postać kursów intensywnych – nawet do 30 godzin tygodniowo. Hiszpania kojarzy nam się głównie z ognistym temperamentem i takie też są same kursy. Oferty są naprawdę ciekawe i musicie przyznać, iż brzmią zachęcająco: „hiszpański z gotowaniem”, „hiszpański z tańcem” i wiele innych podczas, których łączy się przyjemne z pożytecznym – poznaje się kulturę, kuchnię, zwyczaje jednocześnie przyswajając nowe zwroty i zasady gramatyki.

W czym tkwi fenomen języka hiszpańskiego?

Język hiszpański przede wszystkim pięknie brzmi w uszach Słowian i nie tylko! Kojarzy się z melodyjnymi piosenkami hiszpańskimi czy telenowelami brazylijskimi. Dla nas, Polaków jest językiem łatwym do nauki: proste zasady czytania, łatwa gramatyka. Od roku 2006 Hiszpania otworzyła dla Polaków swoje granice jeśli chodzi o rynek pracy. To także skłoniło nas do przyjrzenia się temu językowi i decyzji o podjęciu nauki. Ponadto hiszpański stał się tak bardzo atrakcyjny i tak często wybierany ze względu na to, kto i gdzie się nim posługuje, a co za tym idzie jaki prestiż niesie ze sobą. Siłę hiszpańskiego można dostrzec nie tylko w Europie, najwyraźniej obrazuje to sytuacja w Stanach Zjednoczonych.

Język hiszpański w liczbach:

- jeden z oficjalnych języków w takich organizacjach jak: ONZ, Unia Europejska czy Unia Afrykańska

- ponad 400 milionów ludzi na całym świcie mówi nim jako językiem ojczystym,

- jest obecnie drugim po angielskim językiem najczęściej używanym w komunikacji międzynarodowej,

- ponad 30 milionów osób, dla których hiszpański jest językiem ojczystym mieszka w krajach, gdzie nie jest on językiem urzędowym.

- szacuje się, że w ciągu 20-25 lat będzie nim mówiło więcej osób niż w języku angielskim

Źródło: rp.pl

pozytywne.com

Niektóre fobie są pozostałościami odległych czasów, kiedy ludzie żyli w zupełnie innych warunkach. Trudno w tym przypadku mówić o irracjonalności, gdyż węże czy pająki – bo o takich fobiach tu mowa – stanowiły prawdziwe zagrożenie dla człowieka. Mimo to lęk odczuwany w reakcji na tego typu bodźce dzisiaj wydaje się być zbyt intensywny w porównaniu do wielkości niebezpieczeństwa. Musimy bowiem pamiętać, że fobia to lęk wyolbrzymiony, przesadny i często sama osoba, która ma określoną fobię zdaje sobie sprawę z tego, że obiekt, którego się boi nie stanowi dla niej realnego zagrożenia. Fobia sprawia bowiem, że osoba, która cierpi z jej powodu reaguje przesadnym lękiem na każdy bodziec związany z fobią. Na przykład osoba bojąca się węży zareaguje przesadnym strachem w przypadku, kiedy zetknie się z żywym wężem, zobaczy węża na filmie, na fotografii, a nawet zobaczy kształt przypominający węża lub usłyszy dźwięk podobny do tego, który wydaje wąż. W przypadku silnych fobii reakcje mogą obejmować suchość w ustach, zawężenie pola poznawczego (wybiórczo słyszymy dźwięki i widzimy tylko niektóre elementy z otaczającego nas krajobrazu), kołatanie serca, przyspieszony i krótki oddech, pocenie się, ucisk w klatce piersiowej, drżenie rąk i głosu, a nawet wymioty, brak łaknienia, zawroty głowy, drżenie całego ciała czy zmianę barwy głosu.

Obiektem fobii może stać się każdy przedmiot czy sytuacja. Obecnie lista fobii obejmuje ponad 600 rodzajów ze względu na to co jest przyczyną wywołującą lęk. Wśród nich są tak znane fobie jak lęk wysokości, fobia przed pająkami, czy też fobia społeczna, a więc lęk przed przebywaniem wśród ludzi, kontaktami z nimi, a przede wszystkim publicznymi wystąpieniami. Niemniej istnieją także fobie bardziej osobliwe. Niektóre z nich bywają dość uciążliwe, gdyż dotyczą na przykład języków obcych, lub wręcz całej kultury danego państwa. Przykładem może być anglofobia – lęk lub niechęć przed wszystkim co angielskie, włączając w to język angielski i Anglików. Istnieje także fobia przed językami obcymi – ksenoglossofobia. W dzisiejszym świecie wyjątkowo uciążliwa, gdyż uniemożliwia uczenie się języków obcych, mówienie w innym niż ojczysty języku, a nawet kontakotwanie się z osobami, które mówią w obycm języku. Znajomość języków obcych to ogromna korzyść – jest atutem na rynku pracy, pozwala na posiadanie przyjaciół w różnych zakątkach świata, a także lepsze poznawanie innych kultur podczas podróży. Istnieją także fobie bardziej specyficzne jeśli chodzi o języki – wtedy  boimy się konkretnego języka – nauczenia się go oraz osób, które w tym języku mówią. Niektóre fobie mogą objawiać się na wiele sposobów. Hellenologofobia to lęk przez językiem greckim, ale czasami występuje jedynie jako lęk przed niektórymi greckimi słowami, zwłaszcza tymi występującymi w innym języku – jak wiemy język to twór plastyczny, który ma zazwyczaj wiele zapożyczeń z innych języków. Taka fobia może znacznie utrudnić życie, gdyż wpływa na zdolność ekspresji siebie, co dla każdego człowieka jest istotną częścią jego tożsamości.

amberspoetyblog.com

Pierwszym problemem na jaki napotyka tłumacz jest melodia wiersza. Bardzo trudno oddać ją w innym języku. Przede wszystkim sam język ma inną melodię. Kolejną rzeczą jest znalezienie słów oddających znaczenie oraz nastrój tak istotny w poezji, a jednocześnie mających podobny rytm w obcym języku. Problem pojawia się, kiedy dane słowo nie istnieje w języku, na który tłumacz robi przekład. Przecież nierzadko by odzwierciedlić znaczenie jakiegoś slowa w obcym języku używamy całego wyrażenia, a nawet zdania! Istnieją języki bardzo plastyczne, gdzie nowe słowo o określonym znaczeniu można stworzyć w ciągu sekund zlepiając dwa istniejące wyrazy i będzie ono doskonale zrozumiałe dla wszystkich władających tym językiem. Przykładem takiego języka może być angielski. Jednak są także języki niewdzięczne, gdzie tworzenie nowego słowa o określonym znaczeniu nie jest proste, a wręcz niemozliwe. Wtedy określone znaczenie uzyskujemy za pomocą obszerniejszego opisu. Nie spełnia to jednak swojej fukncji w utworach lirycznych.

Innym problemem jest oddanie nastroju wiersza. W poezji charakterystyczne jest stosowanie np. wyrazów dźwiękonaśladowczych. Co jeśli w obcym języku takie nie istnieją? Lub nie istnieją w przypadku określonego słowa lub zwrotu? W psychologii mówi się także o ładunku emocjonalnym słów. Niektóre słowa w różnych językach mogą mieć to samo znaczenie, ale kojarzyć się bardziej pozytywnie lub negatywnie. Jeśli nie jest to zbierzne, tłumacz ryzykuje, że nie uda mu się zachować przekazuj emocjonalnego utworu poetyckiego.

ckdp.ca

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech poezji jest wykorzystywanie rymów. Rozróżniamy kilka ich rodzajów. Przetłumaczenie wiersza z zachowaniem znaczenia słów, melodii utworu, walorów dźwiękonaśladowczych wyrazów i jednoczesnym użyciem rymów wydaje się wręcz karkołomnym zadaniem!

Ale to nie koniec komplikacji jakie czekają na dzielnego tłumacza, który podjął się tego wyzwania. Jednym z największych ograniczeń w przypadku tłumaczeń, które uwydatnia się zwłaszcza w tłumaczeniach poezji jest wieloznaczność sensów. Każdy język pełen jest słów, wyrażeń i metafor, które w zależności od kontekstu mogą mieć wiele znaczeń. Oddać ich znaczenie w innym języku można za pomocą kilka wyrazów czy zwrotów, a każdy z nich będzie miał kilka kolejnych znaczeń, niekoniecznie nawiązujących do znaczeń słowa oryginalnego. Co więcej specyficzne idiomy i metafory są silnie zakorzenione w języku, historii i kulturze danego kraju i niosą za sobą ogromną ilość znaczeń, skojarzeń i emocji. Co więcej każda metafora ma wiele znaczeniowych odnośników, z których autor często korzysta. Tłumacz zaś nie tlumaczy metafory dosłownie lecz wybiera metaforę, która niesie ze soba to samo znaczenie. Niestety wtedy zawartość metafory i odnośniki nie są już te same, a te nowe mogą nieść ze sobą zupełnie inny ładunek emocjonalny. Dobrym przykładem jest polskie wyrażenie „uzbroić się w cierpliwość”, które przywodzi na myśl człowieka, który musi nałożyć na siebie wręcz zbroję z cierpliwości, jak rycerz – odważny i wytrwały w swoich zamiarach. Podczas gdy po angielsku adekwatnym wyrażeniem jest „sweating something out” – co w tłumaczeniu dosłownym znaczy mniej więcej „wypacać coś” i kojarzy się raczej z udręką i poczuciem dyskomfortu niż z romantycznym rycerzem!

earthtrends.wri.org

Tysiące języków zginie bezpowrotnie

Na świecie używa się obecnie 7 tysięcy języków. Według naukowców co dwa tygodnie zanika jeden z nich. Języki obce, tak samo jak zagrożone gatunki zwierząt, ulegają powolnemu wymarciu. Jak się jednak okazuje zanikają coraz szybciej. Lingwiści alarmują, że języki wymierają w znacznie szybszym tempie, niż jeszcze parę lat temu. Tempo przekracza to, z jakim wymierały gatunki – informuje na łamach National Geographic amerykański lingwista David Harrison. Jak podają lingwiści do roku 2100 ponad połowa z obecnych 7 tysięcy języków może zginąć bezpowrotnie, zabierając ze sobą bogactwo wiedzy na temat kultury i historii danego ludu. Szacuje się, że istnieje już około 500 języków, których używa dziś nie więcej niż 10 osób! National Geographic Enduring Voices Project za wszelką cenę dąży do zachowania zagrożonych języków. Robi to poprzez określenie tzw. hotspotów, czyli miejsc na świecie z najbardziej niezwykłymi, słabo znanymi lub zagrożonymi rdzennie językami.

Dlaczego języki umierają?

Jak mówił brytyjski pisarz Mark Abley: „z każdym zanikającym językiem tracimy bogactwo ludzkiego doświadczenia”. Lingwiści są coraz bardziej zaniepokojeni, języki umierają dziś szybciej niż kiedykolwiek. Umieranie języka następuje, gdy przestaje się go używać w jakiejś dziedzinie działalności, w następstwie czego język przestaje rozwijać się jako środek komunikacyjny. W historii ludzkości języki dużych grup społecznych szybko się rozprzestrzeniały, natomiast języki mniejszych kultur nie miały szans w starciu z większą grupą i wymierały. Dzieje się tak poprzez oficjalną politykę językową, bądź poprzez prestiż języka. Kolejną przyczyną umierania języków obcych jest mobilność. W dzisiejszych czasach ludzie dużo podróżują, zmieniają miejsce zamieszkania, wyjeżdżają w poszukiwaniu pracy. Wolą posługiwać się językami powszechnie używanymi – uniwersalnymi, bo tak jest przecież łatwiej, poza tym chcą się dostosować do obowiązujących na świecie trendów.

Należy pamiętać, iż język to nie tylko wypowiadane słowa tu i teraz, ale także zapis historii, tradycji, zwyczajów danego społeczeństwa. Z utratą języka traci się dostęp do źródeł i do zrozumienia przeszłości. Tak więc przetrwanie zagrożonych języków jest tak ważne dla przetrwania unikalnych kultur i  grup etnicznych.

To kraj, który charakteryzuje wysoki stopień rozwinięcia infrastruktury teleinformatycznej. Poprzez Internet ludzie mogą załatwić tam niemal wszystko, zaczynając od zgłaszania projektu ustaw, płaceniu podatków, a nawet głosowaniu podczas wyborów (ostatnie wybory odbyły się właśnie w ten sposób). Taki właśnie szeroki dostęp do Internetu, w wielu dziedzinach życia to znak szczególny Estonii i swoisty fenomen na skale europejską. Bezprzewodowy Internet jest dostępny prawie wszędzie. Estonia to również ojczyzna powstania znanego komunikatora – Skype.

Poza świetnie rozwiniętą technologią, Estonia to kraina jak z bajki, niesamowita przyroda, piękne widoki, krajobrazy i obłędna architektura.

źródło: tallinn24.info

A język? Po pierwsze, na świecie język estoński uważany jest za język egzotyczny. Nie plasuje się w pierwszej piątce, ba nawet nie w pierwszej dziesiątce najpopularniejszych języków.

Mała próbka:

Język estoński należy do rodziny języków ugrofińskich, do których należy również język fiński. Estończycy są bowiem najbliższymi krewnymi Finów, ponadto w kulturze estońskiej bardzo zakorzenione są wpływy szwedzkie czy duńskie.

Kolejnym ciekawym faktem jest to, że w estońskim jest aż 14 przypadków, co sprawia, że jest ciężki do opanowania. Jest również nie lada wyzwaniem dla tłumaczy, którzy często i bez skrępowania przyznają się, że praca nad tym językiem to ciężki orzech do zgryzienia. Jesteśmy jednym z niewielu biur w Polsce, które zajmują się tłumaczeniem tego języka.

Jeśli planujecie naukę jakiegoś „egzotycznego” języka, estoński może okazać się ciekawym wyborem. W związku z otwarciem rynków pracy coraz więcej firm poszukuje osób ze znajomością mniej znanych języków. A nawet jeśli nie, zawsze przyda się podczas wycieczki do Tallina. No i oczywiście – zawsze możecie napisać do nas :-)
A na koniec mała lekcja najpotrzebniejszych zwrotów:

źródło: gazeta.pl

Miejsce 5.

Jawajski – język z wyspy Jawa, który posiada 3-4 oddzielne rejestry mowy używane w odmiennych okolicznościach – inne dla osób, które znamy dobrze, inne w przypadku osób obcych, a jeszcze inne dla wydarzeń formalnych. Co ciekawe każdy rejestr ma oddzielne słownictwo, sposób wymowy, a nawet gramatykę.

Miejsce 4.

Amharski – język Etiopii, Gdzie każda litera ma aż 7 możliwych kombinacji zapisu w zależności od tego w jakim kontekście używany jest dany wyraz.

Miejsce 3.

Marszalski – język używany na wyspach Marshalla. Prawdopodobnie jako jedyny ma liczbę poczwórną, czyli cześć słownictwa odnosząca się do 4 osób jednocześnie!

Miejsce 2.

Titiboko – język, a właściwie sposób porozumiewania się kilku plemion z dżungli amazońskiej. Nie używają oni słów ani pisma, tylko gwiżdżą…

Miejsce 1.

Khoekhoe/Khoekhoegowab – język stosowany głównie w Południowej Afryce. Używany przez trzy grupy etniczne: Nama, Damara i Haillom. Język cechują cztery charakterystyczne „kliknięcia” zapisywane w ten sposób:

/         !       #     //

Poniżej znajdziecie filmik prezentujący zwycięzcę naszego rankingu:

Najdziwniejsze języki świata – Zwycięzca!

źródło: www.rzym.info.pl

Przekład ten nazwano Wulgatą (z łac. przekład rozpowszechniony, popularny). Wulgata w całej swojej historii była poddawana wysokiemu krytycyzmowi. Niemniej jednak uważano ją za najważniejszy tekst średniowiecznej Europy Zachodniej. Dokonując czynności przekładowych Biblii (a trwały one 24 lata)
św. Hieronim miał na celu dostarczenie Kościołowi jednolitego tekstu. W dalszym czasie przekład ten został oficjalnie zatwierdzony podczas Soboru Trydenckiego (między 1545 a 1563 r.).

Jednak przekład Biblii to tylko jedna z zasług patrona tłumaczy. Należy do nich również wiele przekładów dzieł starożytnych (m.in. teksty Origienesa). Św. Hieronim jest także autorem wielu listów, komentarzy do Ksiąg Starego i Nowego Testamentu, homilii oraz życiorysów (m.in. Pawła Apostoła i Hilarego).
Św. Hieronim nie bez przyczyny nazywany jest patronem tłumaczy. Jego pracę tłumaczeniową cechowało ogromne zaangażowanie oraz niesamowita precyzyjność. Dzisiaj natomiast moglibyśmy powiedzieć, iż odznaczał się nie tylko pracowitością ale i niezwykłym profesjonalizmem, a 30 września obchodzony jest międzynarodowy „Dzień Tłumacza”, którego patronem jest właśnie św. Hieronim.